กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 1,032 บางคน... ไม่ใช่คนที่เจ้าจะไปหาเรื่องได้
“เป็นเจ้าเองรึ?”
ดูไป๋หันกลับไปมอง ปรากฏว่าคนที่ยืนอยู่เบื้องหลังเขาคือชายหนุ่มในชุดผ้าไหมที่ชื่อ “เมิ่งอวี้เฉียน” คนเดียวกับที่เข้าไปทักทายหมิงชิงเยว่ตอนลงจากเรือนั่นเอง
ดูไป๋ไม่เคยรู้จักมักจี้กับเจ้าหมอนี่มาก่อน จึงไม่ได้คิดจะสนใจ
“หึ!”
ดูไป๋แค่นเสียงเย็นชา สะบัดแขนเสื้อแล้วก้าวเดินต่อไปข้างหน้า
“ไอ้หนู ข้าจะสอนบทเรียนให้เจ้าสักอย่าง บางคนน่ะ... ไม่ใช่คนที่เจ้าจะไปหาเรื่องได้!”
ทันทีที่ดูไป๋หันหลังกลับ เมิ่งอวี้เฉียนก็แค่นหัวเราะเยาะ ในมือปรากฏลูกแก้วสีเขียวขึ้นมาลูกหนึ่ง เขาตวัดมือวูบ สายลมพายุก็หวีดหวิวขึ้นมาทันที
บริเวณนี้คือช่วงที่ลมพายุกำลังโหมกระหน่ำจนสะพานสายรุ้งสั่นไหว