กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 972 เมื่อของเลียนแบบมาเจอกับของจริง
“ชื่อใหม่เหรอ...”
หลิวจื่อชิงถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ “ท่านจื่อจิน ข้าเข้าสำนักกระบี่สู่ซานแล้ว ตามหลักการแล้วควรจะได้รับฉายาทางธรรมไม่ใช่หรือ?”
“ฉายาทางธรรม?”
น้ำเต้าจื่อจินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ทันที “เจ้าเป็นศิษย์สืบทอดข้ามรุ่น ไม่มีอาจารย์ที่แท้จริง จึงไม่มีใครมอบฉายาให้ แต่เอาเถอะ ข้าสามารถตั้งฉายาให้เจ้าได้”
“รบกวนท่านผู้อาวุโสด้วย!”
ไม่ว่าจะมองมุมไหน น้ำเต้าจื่อจินก็ถือเป็นผู้อาวุโสในสำนัก การให้เขาตั้งฉายาให้ถือว่าเหมาะสมที่สุด หลิวจื่อชิงจึงไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ