กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 946 เผลอเตะเข้าแผ่นเหล็กกล้าเข้าให้แล้ว
“วิญญาณพฤกษา? ของพรรค์นั้นก็แค่ขยะที่ข้าทำเล่นๆ ไว้หลอกคนเท่านั้นแหละ”
“ผลึกหน่อไม้? นั่นนับเป็นสมบัติอะไรกัน? มันก็แค่ผลึกที่เจ้าเอาไว้ดูดซับพลังตอนฝึกวิชาเท่านั้น”
“โลกมนุษย์? ตอนที่ท่านเจ้าสำนักยังมีชีวิตอยู่ ท่านแค่ตบมือเบาๆ โลกมนุษย์ก็แตกสลายไปนับไม่ถ้วนแล้ว!”
“เจ้าหนู นับจากวันนี้ไป เจ้าคือผู้เป็นอมตะผู้ยิ่งใหญ่ และเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักหยินม่อ!”
หลังจากถูก “ปาปาต้า” หว่านล้อมชุดใหญ่ ในที่สุดหลัวเฟิง... ก็ยอมกราบเป็นศิษย์จนได้!
“เจ้าหนุ่ม ถือว่าข้าช่วยให้วาสนาของเจ้ามาถึงเร็วกว่ากำหนดก็แล้วกัน ถือว่าประหยัดเวลาไปได้เยอะ ไม่ต้องขอบคุณข้าหรอก!”