กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
## บทที่ 872 ชิงหมิงเชิดหน้าชูตา หลี่อวี้หงุดหงิดจนกระอักเลือด
“ง้างคันธนู! ปล่อยลูกธนู!”
เมื่อแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในหมู่บ้าน เหล่าเด็กหนุ่มแห่งเผ่าชิงอี๋ ภายใต้การนำของชิงอิง นักธนู ได้ยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบในสนามฝึกซ้อม
“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!”
ลูกธนูพุ่งออกจากคันธนู แหวกอากาศด้วยเสียงหวีดหวิว
ลูกธนูแต่ละดอกปักลึกเข้าไปในเป้าธนูไม้เหล็ก หางธนูที่ทำจากขนนกอินทรีสั่นสะท้าน “หึ่ง หึ่ง”
“เข้ากลางเป้า ปักลึกสามส่วน ไม่เลว เจ้าพวกตัวเล็ก ช่วงไม่กี่วันนี้พวกเจ้าไม่ได้ขี้เกียจ”
ชิงอิงเหลือบมองเป้าธนู และค่อนข้างพอใจกับฝีมือการยิงธนูของเด็กหนุ่มเหล่านี้