กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
## บทที่ 868 ปล้นปังกูสักครั้ง
“นี่คือยุคบรรพกาลอันป่าเถื่อน!”
หลังจากหลอมรวมลักษณะของ “ผลแห่งเต๋า” เข้ากับรากฐานแห่งตน การเดินทางข้ามเวลาจึงกลายเป็นเรื่องง่ายดาย
หลี่อวี้ข้ามผ่านแม่น้ำแห่งกาลเวลามาถึงยุคบรรพกาลอย่างเงียบเชียบ
แตกต่างจากการทะลวงมิติเวลาของมหาจักรพรรดิหวงเทียนที่สร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วฟ้าดิน ด้วยคุณสมบัติ “การควบคุมที่ละเอียดอ่อน” ของผลแห่งเต๋า การย้อนเวลากลับไปในยุคบรรพกาลของหลี่อวี้ในครั้งนี้จึงเป็นไปอย่างเงียบสงบและราบรื่น
เบื้องหน้าคือผืนแผ่นดินอันป่าเถื่อน
บนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาล ภูเขาสูงตระหง่าน ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้า สัตว์ร้ายดุร้ายคำรามก้องไม่ขาดสาย