กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 865 บันทึกของจักรพรรดิเซียนซิ่นโหลว
“ซ่อนเร้นด้วยค่ายกลนับไม่ถ้วนอีกแล้วหรือ”
เมื่อก้าวเข้าสู่ถ้ำสวรรค์ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือค่ายกลพรางตาที่ซ้อนทับกันอยู่อย่างหนาแน่นนับไม่ถ้วน
“ไอ้ ‘เขา’ คนนั้นที่กำลังจะตื่นขึ้นมา มันน่าสะพรึงกลัวขนาดไหนกัน? ถึงขั้นทำให้จักรพรรดิเซียน—ซึ่งก็คือขอบเขตเทพสูงสุดของโลกใบนี้—หวาดกลัวได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
หลี่อวี้ส่ายหน้าเบาๆ
เมื่อถึงระดับจักรพรรดิเซียน ทุกสรรพสิ่งล้วนเป็นเพียงความว่างเปล่า มีเพียงตัวตนของตนเท่านั้นที่เป็นจริง จิตใจถูกขัดเกลาจนถึงจุดสูงสุดแล้ว เหตุใดจึงยังถูกความกลัวครอบงำได้ถึงเพียงนี้?
ความฟุ้งซ่านอย่างความหวาดกลัว มิใช่สิ่งที่สามารถตัดทิ้งไปได้ด้วยเพียงการสะบัดมือหรอกหรือ?