กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 827 สวนท้อผานเถา ลูกท้อสีเลือด
“สวนท้อผานเถา?”
สำหรับสวนท้อผานเถา เสี่ยวเมิ่งย่อมไม่รู้สึกแปลกหน้า
สมัยที่ยังอ่านไซอิ๋ว เขาเคยน้ำลายสอเมื่อนึกถึงลูกท้อสวรรค์ ทั้งชนิดที่ออกผลทุกสามพันปี หกพันปี และเก้าพันปี ใครได้กินก็บรรลุเป็นเซียน มีอายุยืนยาวเท่าฟ้าดิน
โดยเฉพาะตอนที่หงอคงได้รับมอบหมายให้ดูแลสวนท้อ เขาใช้มนต์สะกดเจ็ดนางฟ้าเอาไว้ แล้วจากนั้น... ก็ทิ้งพวกนางไว้ตรงนั้น แล้วหันไปเด็ดลูกท้อกินเสียเอง!
ถ้าเป็นข้า... ข้าก็คงกินลูกท้อเหมือนกัน! นั่นมันการบรรลุเป็นเซียนเชียวนะ! อายุยืนยาวเท่าฟ้าดินเชียวนะ!
“ที่นี่... คือสวนท้อผานเถาจริงๆ หรือ?”
เขากวาดสายตามองไปรอบๆ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือสีแดงฉานไปทั่วบริเวณ