กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 810 อมตะไม่ดับสูญ? ข้าไม่เชื่อ!
==================================================
“นี่มัน…”
แสงกระบี่พุ่งทะยานขึ้นไปดุจคลื่นยักษ์ถาโถม แม่น้ำไหลเชี่ยว
ในเวลานี้ เมืองอี้กำลังตกอยู่ในความหวาดกลัวจาก “นักกระบี่ธารน้ำแข็ง” บรรยากาศในเมืองจึงตึงเครียดอย่างยิ่ง
การฟันกระบี่ครั้งนี้ย่อมสร้างความตกตะลึงแก่ผู้คนนับไม่ถ้วน
เมื่อเงยหน้าขึ้นมองแสงกระบี่ที่พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้า ราวกับจะผ่าคลื่นยักษ์และตัดแม่น้ำให้ขาดสะบั้น ผู้คนมากมายต่างตกตะลึงพรึงเพริด
“บทเพลงแห่งการเฝ้ามองคลื่น กระบี่แยกแม่น้ำ!”
“นี่คือฝีมือของใครในตระกูลถัง?”
“ตระกูลถังในตอนนี้ ยังมีคนฝึกกระบี่แยกแม่น้ำได้ถึงขั้นนี้อีกหรือ?”