เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 700 ก็แค่รังแกพวกเจ้าอย่างไรเล่า
ในสามพันแดนสวรรค์นั้น ‘แดนเสวียน’ ถือเป็นดินแดนที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงนัก
เหตุผลก็เพราะที่นี่ไม่มีสำนักใหญ่ที่เลื่องลือไปทั่วสามพันแดน มีเพียงสำนักเล็กๆ และผู้บำเพ็ญเพียรอิสระกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป
ส่วนสาเหตุที่สำนักใหญ่ๆ ไม่กล้าเข้ามาวุ่นวาย ก็เพราะมีข่าวลือเล็ดลอดออกมาว่า ในแดนเสวียนมี ‘เฒ่าอมตะ’ ตนหนึ่งที่รับมือได้ยากยิ่ง
ในเวลานี้ ภายในเมืองแห่งหนึ่งของแดนเสวียน
นักพรตชราท่าทางซอมซ่อผู้หนึ่งกำลังแบกป้ายผ้าที่มีตัวอักษรเขียนไว้ว่า ‘ทำนายแม่นยำดั่งเหล็ก’ มือหนึ่งถือกระดิ่งสั่นไปมาพลางเดินโซเซเข้ามา
“พ่อหนุ่ม ข้าเห็นหว่างคิ้วของเจ้าเปล่งประกาย ใบหน้าอิ่มเอิบ ดูท่าว่าโชคลาภกำลังจะมาเยือน…”
นักพรตชราขวางหน้าเด็กหนุ่มในชุดรัดกุมคนหนึ่งไว้แล้วเริ่มเอ่ยปากหว่านล้อม
“ไปให้พ้นเลย!”