กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 696 เรือดำ มหันตโลหิต และเขามังกร
ณ สุดขอบของความว่างเปล่า ปรากฏรอยแยกสีดำขนาดมหึมาฉีกกระชากมิติออกมา
“ที่นี่งั้นหรือ? ช่างพิสดารสมคำร่ำลือจริงๆ!”
เมื่อมาถึงเบื้องหน้ารอยแยก เสี่ยวสือโถวรู้สึกราวกับถูกโยนลงไปในห้องเก็บน้ำแข็ง ขนทั่วร่างลุกชัน นี่เป็นสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของร่างกายเมื่อเผชิญกับอันตรายร้ายแรง
เพียงแค่ก้าวเข้าใกล้ปากทางเข้า ความเย็นยะเยือกก็แทรกซึมเข้าสู่กระดูก คาดได้เลยว่าอันตรายที่ซ่อนอยู่ภายในรอยแยกนั้นต้องน่าสะพรึงกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้
“ระวังตัวด้วย!”
เส้าห่าวกล่าวเตือนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนจะค่อยๆ แทรกตัวลึกเข้าไปในรอยแยกแห่งความว่างเปล่า
ภายในนั้นว่างเปล่าและกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต
“นั่นมัน… อะไรกัน?”