เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 692 วิหารสูงสุด ปะทะ วิหารเซียนทองสัมฤทธิ์
“ช่างกล้านัก!”
นัยน์ตาของนายน้อยวิหารเซียนหดวูบ ใบหน้าดุจน้ำแข็งเย็นเยียบ เขาส่งสายตาเย็นชาจ้องมองเสี่ยวสือโถว ก่อนจะแค่นยิ้มที่มุมปาก “ในเมื่อเจ้าฆ่าคนรับใช้ของข้า เช่นนั้นก็จงมาเป็นคนรับใช้แทนเขาเสียเถอะ!”
“รับใช้ยายเจ้าสิ! หมาที่ดีไม่ขวางทาง ถอยไปให้พ้น!”
ยังไม่ทันที่เสี่ยวสือโถวจะได้ลงมือ วานรขนทองคำก็คำรามลั่น มันเหวี่ยงกระบองยักษ์สีดำสนิทฟาดเข้าใส่ร่างของนายน้อยวิหารเซียนทันที
“บังอาจ!”
นายน้อยวิหารเซียนตวาดกร้าว ในมือปรากฏทวนยาวเล่มหนึ่ง เขาใช้สองมือจับทวนแล้วฟาดฟันออกไปปะทะกับวานรขนทองคำ!
“เคร้ง!”
คมทวนตวัดผ่าน อากาศโดยรอบส่งเสียงแตกสลาย รอยแยกมิติปรากฏขึ้นที่ปลายทวน การโจมตีนี้ราวกับจะฉีกกระชากแม้กระทั่งความว่างเปล่าให้ขาดสะบั้น!