กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 622 อนาคต...ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว
เมื่อก้าวผ่านปากทางเข้า พลังไร้ลักษณ์สายหนึ่งก็ถาโถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
กระแสธารแห่งกาลเวลาและมิติที่ปั่นป่วนและรุนแรงกำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ระยะทางที่ดูเหมือนจะก้าวข้ามไปได้เพียงชั่วพริบตา กลับดูราวกับถูกคั่นกลางด้วยมิติและกาลเวลานับไม่ถ้วน
"ไม่แปลกใจเลยที่ไม่มีใครเคยเข้ามาได้ แค่การก้าวผ่านปากทางเข้านี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้แล้ว"
ร่างของหลี่อวี้แปรเปลี่ยนเป็นแสงสีแก้วใสที่ไร้ลักษณ์และไร้สี ราวกับหยดน้ำที่ซึมผ่านกระแสธารแห่งกาลเวลาและมิติเข้าไปอย่างเงียบเชียบ เพียงชั่วพริบตา เขาก็ก้าวข้ามผ่านไปได้
เบื้องหน้าคือโลกที่เงียบสงัด
สายน้ำสีทองไหลเอื่อยๆ ทว่ากลับไร้ซึ่งสุ้มเสียงใดๆ