กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 572: สมคบคิดชั่วร้าย ดาบเดียวดับสูญ (ขอบพระคุณ!)
“ฟิ้ว!”
ลูกธนูพุ่งแหวกอากาศด้วยเสียงหวีดหวิวแหลมคมราวกับสายฟ้าแลบตรงเข้าหาเป้าหมาย
“ระวัง!”
เส้าห่าวสะบัดมือออกไป พลังลมปราณปะทะเข้ากับลูกธนูจนกระเด็นออกไปจากวิถีเดิม
“ใครกันที่กล้าลอบโจมตี!”
เมื่อถูกลอบกัด เหล่าเด็กแสบแห่งหมู่บ้านสือต่างโกรธจัด พวกเขาเงยหน้าขึ้นคำรามด้วยความเดือดดาล
“ลอบโจมตี? นี่เป็นเพียงการทักทายเท่านั้นแหละ”
เงาร่างหลายสายพุ่งออกมาจากป่าล้อมรอบกลุ่มของเส้าห่าวเอาไว้ เด็กหนุ่มคนหนึ่งอายุราวสิบกว่าปีถือคันธนูขนาดใหญ่ยืนแสยะยิ้มพลางหยิบลูกธนูขึ้นมาพาดสายอีกครั้ง
“คนจากหมู่บ้านเป่ย? พวกเจ้ากล้าดียังไงถึงมาโจมตีพวกเรา!”