กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 567 สมบัติล้ำค่าแห่งอักขระ หลอมขึ้นได้เพียงปลายนิ้ว (อัปเดตจุใจ)
“ท่านปู่หัวหน้าเผ่า ข้ามีเรื่องจะบอกท่านครับ”
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างดี เส้าห่าวก็วิ่งแจ้นไปหาหัวหน้าเผ่าชรา “ท่านปู่ครับ ข้าอยากสร้างบ้านสักหลังในหมู่บ้าน”
“สร้างบ้านรึ?”
หัวหน้าเผ่าชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะร่า “เจ้าเด็กน้อย เจ้ายังเด็กเกินกว่าจะคิดเรื่องแต่งเมียนะ จะสร้างบ้านไปทำไม? อยู่กับเจ้าก้อนหินที่บ้านข้านี่แหละ รอเจ้าโตขึ้นเมื่อไหร่ ปู่จะสร้างบ้านหลังใหญ่ให้เจ้าเอง”
“ไม่ใช่แบบนั้นครับ!”
เส้าห่าวได้ยินดังนั้นก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ “ท่านปู่ครับ บ้านที่ข้าจะสร้างนี้ เอาไว้สำหรับหลอมอาวุธและชุดเกราะครับ”