เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 561 ลมพายุเริ่มก่อตัว กายาศักดิ์สิทธิ์บรรลุขั้นต้น
“โครม!”
วานรยักษ์แห่งขุนเขาและวิหคดุร้ายกำลังห้ำหั่นกันจนแผ่นดินสะเทือนเลื่อนลั่น
ขุนเขาทีละลูกพังทลาย ผืนดินผืนแล้วผืนเล่าแตกร้าว ในรัศมีการต่อสู้ของทั้งสอง ราวกับว่าแม้แต่ฟ้าดินก็กำลังจะถูกทำลายลง
“ดุร้ายเกินไปแล้ว!”
เส้าห่าวถอยร่นต่อเนื่องมาถึงสามครั้ง จนห่างจากจุดปะทะไปไกลโข
ระหว่างสัตว์ร้ายและวิหคดุร้ายนั้น ดูเหมือนจะบันดาลโทสะจนถึงขีดสุด เป็นการต่อสู้ที่แลกด้วยชีวิตอย่างแท้จริง ท่ามกลางเสียงคำรามและเสียงระเบิด ขนปีกปลิวว่อน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว
ศึกครั้งนี้ยืดเยื้อยาวนานถึงสามวันสามคืน
จนกระทั่งเสียงระเบิดดังกึกก้องครั้งสุดท้าย สัตว์ร้ายและวิหคดุร้ายต่างส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ก่อนจะล้มตึงลงกับพื้น