เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 520: ทั่วหล้าหมื่นโลก มีเพียงข้าเป็นหนึ่งเดียว
“เหลืออีกสี่!”
หลังจากกวาดล้างทะเลเวียนว่ายตายเกิดและสุสานเซียนไปแล้ว ก็ยังเหลือเขตต้องห้ามแห่งชีวิตอีกสี่แห่ง
เหมืองโบราณไท่ชู, เกาะฝังสวรรค์, ซากเทพ และภูเขาอมตะ ในบรรดาเขตต้องห้ามทั้งสี่นี้ ซากเทพนั้นแท้จริงแล้วคือประตูหนานเทียนของสวรรค์โบราณ ส่วนอีกสามแห่งที่เหลือล้วนมีที่มาไม่ธรรมดายิ่งกว่า
“ในเขตต้องห้ามทั้งสี่นี้ล้วนมีของดีอยู่ จะให้ตบจนแหลกคามือไปเสียหมดก็คงน่าเสียดาย”
หลี่อวี้ลอยตัวอยู่กลางอากาศ เหนือศีรษะมีปลาหยินหยางไท่จี๋แขวนลอยอยู่ มันสั่นไหวเพียงเบาๆ ปราณหยินหยางอันมหาศาลก็ถาโถมลงมาดั่งคลื่นยักษ์ที่ปกคลุมไปทั่วทั้งผืนฟ้าและแผ่นดิน
“ไท่ซ่างเทียนจุน เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าพวกเราจะรังแกกันได้ง่ายๆ?”
เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนไปทั่วทั้งฟ้าดิน
“โครม!”
ลำแสงที่เชื่อมต่อระหว่างฟ้าและดินพุ่งทะยานขึ้นมาจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิตแต่ละแห่ง