กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 509 การนิพพานของจักรพรรดิเขียว
“ที่นี่คือสุสานลับของบรรพชน”
โจวอี้และเหยียนหรูอวี้กำลังยืนอยู่บนหน้าผาแห่งหนึ่ง สายตามองลงไปยังบึงน้ำลึกที่มืดมิดและเย็นเยียบเบื้องล่าง
บนใบหน้าอันงดงามของเหยียนหรูอวี้ปรากฏแววอาลัยอาวรณ์ “บรรพชนเป็นวีรบุรุษผู้เกริกไกรตลอดกาล แต่สุดท้ายก็ยังไม่อาจต้านทานกาลเวลาได้ หากไม่บรรลุเป็นเซียน ต่อให้เป็นถึงมหาจักรพรรดิก็ไม่อาจดำรงอยู่ได้ชั่วนิรันดร์”
“เซียนต้องมีอยู่จริงแน่นอน”
โจวอี้เหลือบมองเหยียนหรูอวี้แล้วเอ่ยปลอบ “ท่านไท่ซ่างเทียนจุนยังคงดำรงอยู่จนถึงปัจจุบัน นั่นไม่ใช่หลักฐานที่ดีที่สุดหรอกหรือ? เซียนย่อมต้องมีอยู่จริง”
“น่าเสียดายที่บรรพชนไม่อาจรอจนถึงวันนั้นได้”