กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 506 การกลับมาของบรรพชน
“เย่ฟานอยู่ที่ไหน? จงรีบออกมาน้อมรับราชโองการ!”
ในเวลานั้น ชายผู้มีเส้นผมสีน้ำตาลยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง เขาตะโกนก้องลงมายังเบื้องล่างด้วยความถือดี
“หืม?”
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนและเห็นท่าทีที่โอหังเช่นนั้น ทุกคนต่างก็เดือดดาล
ชายผมน้ำตาลผู้นี้เป็นถึงมหานักบุญ แต่ถึงจะเป็นมหานักบุญ ก็กล้าทำตัวโอหังถึงเพียงนี้ เห็นผู้อื่นเป็นเพียงอากาศธาตุหรือ? ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!
“เจ้าพวกสวะมาจากไหน...”
แขกผู้มีนิสัยใจร้อนคนหนึ่งยังไม่ทันที่ตระกูลจีหรือเย่ฟานจะออกหน้า ก็รีบแผดเสียงด่าทอออกไปทันที
ทว่า ครึ่งประโยคที่เหลือยังไม่ทันได้หลุดออกจากปาก เขาก็ต้องกลืนมันกลับลงไปอย่างหวาดกลัว
เพราะ... แผ่นกระดาษแผ่นหนึ่ง!