เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 473 นั่นคือพ่อมดงั้นหรือ? (ตอนที่ 10)
“พ่อมด... พ่อมด...”
เมื่อเห็นยูเดียนใช้เวทมนตร์เพียงบทเดียวสังหารชายชราผมขาวได้ เหล่านักรบเกราะหนักที่ล้อมอยู่รอบๆ ต่างก็ตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม
“ไสหัวไป!”
ยูเดียนคำรามลั่น เขาเร่งเร้า “รูนแห่งเปลวเพลิง” ในใจอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะตวัด “หนามกุหลาบ” ในมือออกไป เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำพุ่งทะยานออกมาดุจมังกรเพลิง
“อ๊าก...”
ในโลกที่พ่อมดกุมอำนาจทุกอย่าง ความน่าสะพรึงกลัวของพ่อมดได้ฝังรากลึกลงในจิตใจของผู้คน ไม่มีนักรบคนใดกล้าต่อกรกับพ่อมดแม้แต่คนเดียว
ทันทีที่เปลวเพลิงปรากฏขึ้น เหล่านักรบเกราะหนักต่างกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและพากันแตกกระเจิงหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต ไม่มีใครกล้าเผชิญหน้ากับยูเดียนเลยแม้แต่น้อย
“ภารกิจหลัก: วิถีแห่งพ่อมด ภารกิจเริ่มต้นเสร็จสิ้น!”