กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 467: นักดาบเวทมนตร์ (มอบให้ในโอกาสครบสิบตอน)
“คารวะท่านพ่อมด!”
เพียงครู่เดียว ข่าวการมาเยือนของ “ท่านพ่อมด” ก็แพร่สะพัดไปถึงหูของเหล่าขุนนางในเมืองหลวงลูดิน รวมถึงราชวงศ์ลูดินด้วย
ดังนั้น เหล่าขุนนางทั้งหลายรวมถึงองค์ราชาจึงรีบเร่งรุดหน้ากันมา และต่างก้มศีรษะทำความเคารพยูเดียนอย่างนอบน้อม
“ลุกขึ้นเถอะ!”
ยูเดียนพยายามระงับความตื่นเต้นในใจพลางโบกมือให้ทุกคน
ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำจากร่างเดิม หรือตัวตนของชายคลั่งไคล้เกมในจินตนาการ ยูเดียนก็เป็นเพียงคนชนชั้นล่างที่ไม่เคยสัมผัสชีวิตแบบผู้สูงศักดิ์ที่ชี้นิ้วสั่งใครต่อใครได้