กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 454 ช่างน่าหนักใจเสียจริง
“ทุกสรรพสิ่งย่อมต้องเปิดเผยความจริงในที่สุด”
หลี่อวี้มองไปยังใจกลางของตาข่ายยักษ์ เขาขยับกำปั้นเล็กน้อยก่อนจะพุ่งทะยานร่างตรงไปยังพื้นที่ส่วนกลางนั้น
ในตอนนี้หลี่อวี้ไม่ได้อยู่ภายใต้กฎเกณฑ์ของตาข่ายยักษ์อีกต่อไป การรับมือกับสิ่งต่างๆ จึงทำได้สะดวกดายยิ่งขึ้น
หลี่อวี้ก้าวเท้าเพียงก้าวเดียวก็ทะลุผ่านความว่างเปล่ามาถึงใจกลางของตาข่ายยักษ์ได้ในพริบตา
ที่นี่คือจุดบรรจบของเส้นใยจำนวนนับไม่ถ้วน ณ จุดตัดนี้ หลี่อวี้มองเห็นลานกว้างสีขาวขนาดมหึมา และมีพระราชวังอันโอ่อ่าตระการตาตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง
“ตำหนักหลัวเทียน?”
หลี่อวี้ร่อนลงบนลานกว้างสีขาว เขาเงยหน้ามองพระราชวังเบื้องหน้า เห็นตัวอักษรเรืองรองบนป้ายหน้าประตูแล้วก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย