เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 393 แสงเทพวิญญาณน้ำแข็ง
แสงสีครามใสวูบผ่าน หวังเยว่ก็กลับมายังหลังเขาของสำนักเหิงเยว่
"กลับมาอีกครั้งแล้วสินะ"
เขามองดูถ้ำบำเพ็ญเพียรที่คุ้นเคยพลางส่ายหน้าด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ
เมื่อเทียบกับการเก็บตัวฝึกตนในถ้ำแห่งนี้ ช่วงสี่ปีที่ผ่านมาของเขาช่างตื่นเต้นเร้าใจยิ่งนัก แม้จะได้รับผลตอบแทนไม่น้อย แต่การต้องเผชิญหน้ากับการฆ่าฟันความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน ทำให้หวังเยว่รู้สึกว่าจิตใจของตนเริ่มด้านชา
จิตใจของเขาเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ และการลงมือก็เด็ดขาดอำมหิตขึ้นทุกที
หากไม่ใช่เพราะระดับพลังบำเพ็ญเพียรบรรลุถึงขั้นสำคัญ หวังเยว่ในตอนนี้คงกลายเป็นปีศาจคลั่งที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ไปแล้ว
ตลอดสี่ปีนี้ นอกจากเรื่องการต่อสู้แล้ว เขายังใช้เวลาอันยาวนานไปกับการฝึกฝนเคล็ดวิชาและพลังเนรมิตในแดนมายาเสมือนจริง รวมถึงการประลองจำลองอีกด้วย