กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 357 ภูเขาเซียน ตำหนักเซียน
“แสงไท่อี่ชิงกวงจะปล่อยให้เสียเปล่าไม่ได้!”
ลำแสงพุ่งทะยาน ทั้งสองคนทะยานร่างมุ่งหน้าไปตามทิศทางที่จิตวิญญาณแห่งสรรค์สร้างชี้บอก
หลังจากบินผ่านซากปรักหักพังไปได้ไม่นาน ทั้งสองก็หยุดลำแสงลง
“นี่มัน...”
เมื่อเห็นภาพเบื้องล่าง ลี่เฟยอวี่และหานลี่ต่างสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง
เบื้องล่างท่ามกลางซากปรักหักพัง มีกลุ่มแสงสีเขียวขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางร้อยวาปกคลุมอยู่
แสงนั้นหมุนวนอย่างเชื่องช้า ราวกับมีพลังลึกลับบางอย่างสั่นไหวอยู่โดยรอบ
รอบๆ กลุ่มแสงนั้นเป็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ และในขณะนี้ บนทุ่งหญ้าแห่งนี้ได้ปรากฏภาพที่น่าสะพรึงกลัวขึ้น
ดอกไม้ผลิบานแล้วร่วงโรย พืชพรรณเหี่ยวเฉาแล้วกลับมางอกงาม