กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 313 ห้าปีให้หลัง
“พี่หาน ข้าคงต้องขอตัวลาแล้ว!”
หลังจากกำจัดหมอโม่ได้สำเร็จ ลี่เฟยอวี่ก็พักอยู่ที่หุบเขาเซียนโอสถต่ออีกสามวัน
ทั้งสองดื่มสุราสนทนากันอย่างออกรส ลี่เฟยอวี่ถ่ายทอดความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร รวมถึงประสบการณ์และเคล็ดลับต่างๆ ให้แก่หานลี่จนหมดสิ้น เมื่อถึงเวลานี้ ลี่เฟยอวี่จึงตัดสินใจเอ่ยปากลา
“พี่ลี่ หากข้าไม่ได้ท่านช่วยชี้แนะ ข้าคงไม่มีวันได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรนี้ บุญคุณของท่าน ข้าจะไม่ลืมเลือนเป็นอันขาด!”
หานลี่ประสานมือคารวะลี่เฟยอวี่ด้วยท่าทีจริงจัง
“เราเป็นพี่น้องกัน จะเกรงใจกันไปไย!”