กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
ตอนที่ 271 มหาเทพมารบรรพกาล ศิลาจารึกนิรันดร์
“ไป!”
เจ้าลิงร้องเรียกคำหนึ่ง ก่อนจะทะยานขึ้นเมฆาตีลังกาแล้วร่อนลงบนแท่นศิลา
ราวกับได้ก้าวข้ามเข้าสู่มิติอื่น แท่นหินที่เห็นอยู่เบื้องหน้าพลันขยายใหญ่ขึ้นอย่างมหาศาล
ที่นี่คือลานกว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา พื้นลานทั้งหมดขาวผ่องดุจหยก ราวกับว่าลานกว้างแห่งนี้ถูกปูด้วยหยกขาวมันแพะทั้งผืน บนพื้นสีขาวสะอาดตาเต็มไปด้วยอักขระลึกลับที่ยากจะหยั่งถึง กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่ไพศาลแผ่ซ่านออกมา อักขระแต่ละตัวดูราวกับถูกสลักเสลาขึ้นจากวิถีแห่งเต๋าที่เป็นต้นกำเนิดของฟ้าดิน
“นั่นมันอะไรกัน?”
อ้าวหลวนยื่นนิ้วชี้ไปยังศิลาจารึกขนาดมหึมากลางลาน สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง