กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 165 กินหัวคิวไม่พอ ยังตามไปกินท้ายคิว
กลิ่นอายอันมหาศาลสายแล้วสายเล่าพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ทั่วทั้งสถานที่จัดงานประมูลราวกับถูกพายุหมุนโหมกระหน่ำ สงครามกำลังจะปะทุขึ้นในเสี้ยววินาที
“หึ!”
ในตอนนั้นเอง เสียงแค่นหายใจเบาๆ ดังขึ้น
เสียงนั้นแผ่วเบามาก ทั้งยังไม่มีปรากฏการณ์ประหลาดใดๆ ที่น่าตื่นตะลึง ดูราวกับเป็นเพียงเสียงแค่นหายใจธรรมดาๆ เท่านั้น
ทว่าเมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนในงานกลับรู้สึกราวกับมีสายฟ้าฟาดลงมาข้างหู กลิ่นอายที่เพิ่งจะคุกรุ่นขึ้นมาเมื่อครู่พลันมอดดับลงไปในทันที
“มหาจักรพรรดิโปรดอภัย!”
ทุกคนเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือที่ไหน เหงื่อกาฬไหลซึมออกมาทั่วร่าง ไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยอีกต่อไป