เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 161 โลกใบนี้ถูกเล่นจนพังไปแล้วหรือเปล่า?
“มหาจักรพรรดิ!”
หลี่อวี้เพิ่งก้าวออกมาจากถ้ำจักรพรรดิโบราณ ประตูหินที่เชื่อมต่อกับมิติได้ปิดลงพอดี ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงใครบางคนเรียกจากด้านข้าง
เมื่อหันไปมอง ก็เห็นชายวัยกลางคนผู้มีบุคลิกสง่างามยืนตัวตรงด้วยท่าทางนอบน้อม ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มประจบสอพลอ
“อ้อ! เจ้าเองรึ!”
หลี่อวี้กวาดสายตามองชายวัยกลางคนผู้นี้แวบหนึ่ง ก็เข้าใจทันทีว่าเขาคือมังกรแก่ที่จำแลงกายมานั่นเอง
“มหาจักรพรรดิ ข้าน้อยถูกกักขังอยู่ที่นี่มานับไม่ถ้วนปี ไม่เคยได้เห็นเดือนเห็นตะวัน มหาจักรพรรดิผู้เปี่ยมด้วยเมตตา ท่านพอจะช่วยฉุดดึงข้าน้อยขึ้นจากห้วงทุกข์นี้ได้หรือไม่?”
ชายวัยกลางคนทำหน้าตาอ้อนวอน ก่อนจะก้มลงกราบแทบเท้าหลี่อวี้
“เอ๊ะ? เจ้าเห็นข้าด้วยรึ? เจ้าเห็นว่าข้าเคยมาที่นี่งั้นหรือ?”