กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 145 เพลิงใจไร้ลักษณ์ ดั่งขุนเขาไม่หวั่นไหว
“ฮะๆ! ใช่แล้ว! ใช่แล้ว! พวกเราแค่ผ่านมา! แค่ผ่านมาจริงๆ!”
ตี้มอเหล่ากุ่ยและม่อเทียนสิงรีบพยักหน้าก้มหัวรับคำอย่างนอบน้อม ทว่าในใจกลับด่าทอบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของ ‘เย่าหวง’ หานเฟิงไปหลายสิบรอบ
หากไม่ใช่เพราะถูกหานเฟิงเป่าหู มีหรือที่พวกเขาจะยอมเอาตัวเข้ามาพัวพันกับเรื่องวุ่นวายนี้!
หานเฟิงรับปากว่าจะจัดหาโอสถให้เป็นประจำและสัญญาผลประโยชน์มากมายมหาศาล ถึงได้ทำให้ผู้นำของสองขุมกำลังใหญ่อย่างหุบเขาอสูรเพลิงและสำนักเฮยหวงยอมลงมือด้วยตนเอง
ทว่า... เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับตัวอันตรายอย่างเซียวเฟิง ทุกอย่างก็พังทลายกลายเป็นฟองอากาศไปสิ้น
“ทุกคนต่างก็แค่ผ่านมา ช่างบังเอิญเสียจริง!”