กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 117 จงรีบออกมาตายเสีย
“หืม? ก็มีฝีมืออยู่บ้างนี่!”
ชายหนุ่มในชุดสีเลือดเห็นเซียวเฟิงจัดการลูกน้องของเขาจนกระเด็นไปได้ในกระบวนท่าเดียว ดวงตาที่ฉายแววอำมหิตก็ปรากฏประกายเย็นเยียบ เขาจ้องมองเซียวเฟิงด้วยสายตาเย็นชาแล้วกล่าวว่า “น่าเสียดายที่เจ้าดันไปยุ่งกับคนที่ไม่ควรยุ่งเข้าให้แล้ว”
“ไอ้หนู เจ้าตายแน่!”
ชายหนุ่มชุดเลือดก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องเขม็งไปที่เซียวเฟิง ในมือเริ่มมีแสงสีเลือดสว่างวาบขึ้นมา “ข้าคือคนของสำนักเลือด...”
“หนวกหู!”
เซียวเฟิงตะคอกเสียงดัง เงยหน้าขึ้นแล้วชกหมัดออกไปทันที!