กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 103 เซียวเฟิงออกท่องยุทธภพ
หลังจากให้คำมั่นสัญญาและหว่านล้อมสารพัด ในที่สุดก็สามารถกล่อมเซียวเหยียนให้สงบลงได้
ท่านปู่ในแหวนลูบเหงื่อเย็นที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผากพลางถอนหายใจยาว “ยุคสมัยนี้ช่างเสื่อมถอย จิตใจคนเปลี่ยนไปเสียจริง เด็กหนุ่มเลือดร้อนที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่นและหลอกง่ายๆ แบบเมื่อก่อนหายไปไหนหมดนะ?”
วันต่อมา เมื่อเซียวเหยียนวิ่งมาหาเซียวเฟิงเพื่อขอหญ้ากล้วยไม้ม่วง ดอกไม้ล้างกระดูก และแก่นอสูรธาตุไม้ เซียวเฟิงก็ยิ้มออกมา
“ลูกพี่ลูกน้องของเจ้าหลุดพ้นจากทะเลทุกข์อย่างเป็นทางการแล้ว!”
จิตวิญญาณโอสถไท่ซ่างหัวเราะร่าอยู่ในหัวของเซียวเฟิง “หวังว่าเจ้าลูกพี่ลูกน้องของเจ้าจะไม่รีดเค้นวิญญาณที่เหลืออยู่นั่นหนักเกินไปนะ”