กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 98 นี่มันเรื่องบังเอิญชัดๆ
“ให้ช่วยเหรอ? หึ! คิดว่าฉันเป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อนหรือไง? แค่ส่งสายตาหวานซึ้งมาหน่อยก็คิดจะให้ฉันยอมถวายหัวให้แล้ว?”
หลี่อวี้แค่นยิ้มอย่างดูแคลน เขาดูออกตั้งแต่แรกแล้วว่ายาเฟยคิดจะทำอะไร แม้รูปลักษณ์ภายนอกของเขาจะเป็นเพียงเด็กหนุ่มวัยสิบกว่าปี แต่ในชาติก่อนเขาก็เกือบจะเป็นคุณลุงอยู่แล้ว
ในโลกที่ข้อมูลข่าวสารล้นทะลักอย่างชาติก่อน มีอะไรบ้างที่เขาไม่เคยเห็น? ลูกไม้ตื้นๆ ของยาเฟยเมื่อเทียบกับพวกที่เรียกตัวเองว่าสาวสวยซึ่งชอบปั่นหัวผู้ชายเป็นงานอดิเรกในชาติก่อนนั้น ถือว่ายังห่างชั้นนัก
เหตุการณ์นี้ผ่านไปโดยที่หลี่อวี้ไม่ได้ใส่ใจ เขาหันไปเล่นกับเพลิงแท้สุริยันของเขาต่อ