เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 92 หนึ่งปีผ่านไป ดั่งดักแด้กลายเป็นผีเสื้อ
“ช่างเป็นภาพที่เต็มไปด้วยความรักใคร่กลมเกลียวเสียจริง!”
หลี่อวี้เห็นภาพที่เซียวเฟิงและเซียวเหยียนมองหน้ากันแล้วยิ้มให้กัน ก็อดไม่ได้ที่จะบ่นพึมพำออกมา ก่อนจะปิดหน้าต่างภาพที่ ‘ไท่ซ่างตันหลิง’ ส่งมาให้
ภายนอกร้าน หน่วยรักษาความปลอดภัยของตระกูลเซียวได้เข้ามาประจำการในย่านการค้าแล้ว หลังจากผ่านการหารือและแย่งชิงกันมาหนึ่งเดือน ทรัพย์สินที่ตระกูลเจียเลี่ยทิ้งไว้ก็ถูกแบ่งสรรปันส่วนจนหมดสิ้น ถนนเส้นที่ร้านของหลี่อวี้ตั้งอยู่ถูกจัดให้อยู่ในความดูแลของตระกูลเซียว
เมื่อทราบว่าหลี่อวี้เคยใช้กระบี่เพียงเล่มเดียวสังหารเจียเลี่ยอ้าว หน่วยรักษาความปลอดภัยของตระกูลเซียวก็เปลี่ยนท่าทีต่อหลี่อวี้อย่างเป็นมิตร ยิ่งไปกว่านั้นยังดูเกรงอกเกรงใจเป็นพิเศษ