กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 90 เซียวเหยียนถอยหลังไปหนึ่งก้าวใหญ่
“อ๊า! พลังยุทธ์ของข้า...”
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง อุณหภูมิในช่วงต้นฤดูร้อนเริ่มสูงขึ้นเล็กน้อย แต่เซียวเหยียนกลับรู้สึกราวกับว่าตนเองได้ร่วงหล่นลงไปในหุบเหวน้ำแข็งที่หนาวเหน็บลึกลงไปถึงเก้าชั้นบาดาล
เพียงชั่วข้ามคืน วังวนพลังยุทธ์ที่เขาเพียรพยายามสร้างขึ้นจนทะลุผ่านระดับโต้วเจ่อกลับอันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นคือ... พลังยุทธ์ในกายเขายังคงรั่วไหลออกไปอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น? เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่?”
เซียวเหยียนตื่นตระหนกสุดขีด ในโลกที่ยึดถือความแข็งแกร่งเป็นใหญ่ หากไร้ซึ่งพลังก็ไร้ซึ่งที่ยืน แม้เขาจะเป็นถึงบุตรชายของเจ้าตระกูลก็ไม่ต่างกัน