เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 61 ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน โลกหล้าสั่นสะเทือน
“ ‘งอกงามจากโคลนตมแต่ไม่แปดเปื้อน’? ‘งอกงามจากโคลนตมแต่ไม่แปดเปื้อน’ อย่างนั้นรึ?”
ภายในโถงใหญ่ ราชาอสูรบันดาลโทสะขว้างจอกสุราในมือลงพื้นจนแตกกระจาย พลางชี้ไปยังแสงสว่างที่ปลายขอบฟ้าแล้วก่นด่าเสียงดัง
“เจ้าคนสารเลว! เจ้ามีสายเลือดอสูรสวรรค์แท้ๆ เจ้าเป็นพี่น้อง เป็นเผ่าพันธุ์เดียวกับข้า เหตุใดต้องไปเข้าพวกกับพวกมนุษย์? สายเลือดอสูรสวรรค์ของข้ามันเป็นเพียงโคลนตมในสายตาเจ้าหรืออย่างไร? เจ้าคนทรยศ!”
ราชาอสูรคำรามก้องด้วยความโกรธเกรี้ยว กลิ่นอายอสูรปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ถล่มภูผา ทำเอาเหล่าอสูรปีศาจนับไม่ถ้วนต่างพากันตัวสั่นงันงกไม่กล้าส่งเสียง
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ช่างเป็นคำว่า ‘งอกงามจากโคลนตมแต่ไม่แปดเปื้อน’ ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!”