กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 46 ที่นี่ไม่ใช่เขตเพลิงผลาญหรือ? แล้วไฟหายไปไหน?
แสงจากวิชาเหาะเหินพุ่งทะยานไปตามทางอย่างรวดเร็ว
เขตเพลิงผลาญอยู่ห่างจากแคว้นเยี่ยนไกลมาก แม้หลี่อวี้จะเร่งความเร็วสูงสุดตลอดการเดินทาง แต่ก็ยังต้องใช้เวลาถึงหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ กว่าจะมาถึง
“สมกับเป็นเขตเพลิงผลาญจริงๆ ไฟพวกนี้ช่างน่ากลัวนัก!”
เมื่อเห็นภาพเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำอยู่เบื้องหน้า หลี่อวี้อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความทึ่ง
พื้นที่รัศมีร้อยลี้เต็มไปด้วยเปลวเพลิงที่ลุกโชนจนท้องฟ้าครึ่งหนึ่งกลายเป็นสีแดงฉาน แม้จะอยู่ห่างออกมาไกล แต่ก็ยังสัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนที่ซัดสาดเข้าใส่ใบหน้า
แม้แต่จุดที่หลี่อวี้ยืนอยู่ พื้นดินยังแห้งแตกและดำเกรียม อุณหภูมิที่ร้อนระอุทำให้เหงื่อเริ่มผุดพรายบนหน้าผากของเขา