กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 43 โจวอี้บอกว่าเขายังชิลล์อยู่
โจวอี้มุดเข้าสู่ป่าทึบด้วยความชำนาญราวกับคุ้นเคยเส้นทางเป็นอย่างดี
เมื่อมีประสบการณ์การเอาตัวรอดในป่า โจวอี้ก็เหมือนปลาที่ได้น้ำ เขาเคลื่อนไหวไปมาได้อย่างอิสระและผ่อนคลาย
เขาใช้ปลายเท้าแตะพื้น ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าเถาวัลย์แล้วโหนตัวลอยละลิ่วไปลงบนกิ่งไม้ใหญ่ของต้นไม้อีกต้นหนึ่งได้อย่างแม่นยำ
"ฮ่าๆ! นี่มันทาร์ซานชัดๆ!"
โจวอี้รู้สึกเบิกบานใจอย่างที่สุด เขาออกแรงถีบตัวจากกิ่งไม้ ร่างกายพุ่งทะยานไปข้างหน้า มือคว้าหมับเข้าที่กิ่งไม้เบื้องหน้า แรงปะทะมหาศาลทำให้กิ่งไม้งอโค้ง แต่ด้วยความยืดหยุ่นของมัน กิ่งไม้จึงดีดตัวกลับส่งร่างของโจวอี้ให้ลอยละลิ่วออกไปไกล
"ยู้ฮู!"