กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第十八章 ผมขาวในวัยเยาว์
“โครม!”
โลงศพสัมฤทธิ์ร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างหนักหน่วงจนเกิดเสียงดังสนั่น
ฝาโลงเลื่อนเปิดออก แสงแดดอันเจิดจ้าสาดส่องเข้าไปภายในโลงสัมฤทธิ์ กลิ่นอายอากาศที่สดชื่นปนกลิ่นดินและมวลหมู่พฤกษาลอยอบอวลเข้ามา
“เอาล่ะ ทุกคน เรามาถึงแล้ว!”
หลี่อวี้ลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกจากโลงศพสัมฤทธิ์ยักษ์
“ถึงแล้วงั้นหรือ? นี่เรามาถึงแดนเทียนหนำ (北斗星域) แล้วหรือนี่?”
“จะเป็นสถานที่แบบไหนกันนะ?”
“ฮ่าๆ นี่มันต่างดาวชัดๆ! ไม่รู้ว่ามนุษย์ต่างดาวจะมีหน้าตาเป็นอย่างไรกันบ้าง?”
ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะทยอยเดินตามหลี่อวี้ออกมาจากโลงศพ