กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 16 อาตมาขอติดรถไปด้วยคน
“ศพของจระเข้บรรพกาลนี่ก็เป็นของดีเหมือนกันนะ!”
หลี่อวี้ก้าวเดินเข้าไปข้างหน้า สะบัดแขนเสื้อเบาๆ ฟังก์ชันรวบรวมทรัพยากรก็ทำงานทันที ร่างของจระเข้บรรพกาลถูกเก็บเข้าคลังทรัพยากรไปในพริบตา
“วิชา...วิชาแขนเสื้อซ่อนจักรวาล?”
โจวอี้อ้าปากค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา
สมกับที่เป็นท่านเต้าจู่ (บรรพชนเต๋า) จริงๆ! พลังเนรมิตที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้กลับแสดงออกมาได้อย่างเรียบง่ายและดูสบายๆ เช่นนี้ ขาข้างนี้แหละที่เขาต้องเกาะไว้ให้แน่นที่สุด โจวอี้มองหลี่อวี้ด้วยสายตาที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม
“ในที่สุดก็ไม่มีอะไรผิดพลาด!”
หลี่อวี้เดินกลับไปยังแท่นบูชาห้าสีอย่างใจเย็น ในใจแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ