บทที่ 357

บทที่ 357

วันรุ่งขึ้น

จางผิงยังคงนอนอยู่ แต่ร่างกายกลับแบกเสือขาวเยียวยาวิ่งวนรอบเมืองหมิงจู

เขาหลายครั้งวิ่งไปถึงขอบเมืองหมิงจู แต่พริบตาเดียวก็หักเลี้ยววิ่งกลับทางเดิม ทำให้จูเหยี่ยนปิ่งและคนอื่น ๆ ต้องตื่นเต้นเก้ออยู่หลายครั้ง จนสุดท้ายพวกเขาก็ชาชินกันไปหมดแล้ว

"รอบที่เท่าไหร่แล้ว?"

จูซานฉื่อหลับไปตื่นหนึ่ง ตื่นขึ้นมาพบว่าจางผิงยังคงวิ่งอยู่ หาวหวอดแล้วถามจูรื่อน่า

ด้านข้าง จูรื่อน่าถือกล้องส่องทางไกล เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "รอบที่หนึ่งร้อยห้าสิบแปดแล้ว"

"ช่างเป็นสัตว์ประหลาดด้านพละกำลังจริง ๆ!" จูซานฉื่ออดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึก ๆ และอดไม่ได้ที่จะสบถเบา ๆ