บทที่ 345

บทที่ 345

มีเหตุผลมาก!

จางผิงจนปัญญาที่จะโต้แย้งโดยสิ้นเชิง

แต่ความจริงแล้วเขาแค่อยากหาคนมาฆ่าเวลาแก้เบื่อ ดังนั้นไม่นานนักเขาจึงเลิกใส่ใจ

เขามองก้อนหินแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "งั้นเธอตอบคำถามอะไรฉันได้บ้างล่ะ?"

"ฉันเป็นแค่ก้อนหิน ทำไมแกถึงเอาแต่คิดอยากให้ฉันตอบคำถามอยู่เรื่อย? สมองฉันยังไม่มีเลยด้วยซ้ำ!" ก้อนหินน้อยย้อนถามกลับมา

ดวงตาของจางผิงเป็นประกายขึ้นมา เขากล่าวด้วยรอยยิ้มว่า "ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่เธอพูดมีเหตุผลมากเป็นพิเศษ ราวกับเป็นมุมมองอันล้ำลึกที่ผู้มีความรู้ความสามารถระดับสูงเท่านั้นถึงจะพูดออกมาได้ นี่แสดงว่าเธอมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดมาแต่กำเนิด บางทีเธออาจจะฉลาดกว่าที่เธอคิดไว้ซะอีกนะ!"

"จริงเหรอ?" ก้อนหินน้อยกล่าวด้วยความดีใจเล็กน้อย