บทที่ 324

บทที่ 324

นี่คือโปรเจกต์ใหญ่งานหนึ่ง

ในหนึ่งเมืองมีผู้คนมากถึงหลายล้านคน

จางผิงขนย้ายศพทีละร่าง ๆ วันหนึ่งอย่างมากก็ฝังได้แค่ไม่กี่พันคน

ดังนั้น ช่วงเวลาต่อจากนั้นเป็นต้นมา เขาจึงเอาแต่ขุดหลุม ขนย้ายศพ และฝังกลบอยู่ตลอดเวลา

เขาไม่รู้ว่าตัวเองทำมานานแค่ไหนแล้ว จากเมืองหนึ่งไปยังเมืองถัดไป จนกระทั่งผู้เสียชีวิตทั่วทั้งดวงดาวถูกฝังอยู่ใต้ดิน ถือว่าให้พวกเขากลับสู่มาตุภูมิอย่างสงบ

"เอาล่ะ ถึงเวลาต้องหาวิธีออกไปแล้ว!"

จางผิงลอยไปลอยมาอย่างไม่รีบร้อนทั่วทั้งดวงดาว เมื่อมั่นใจว่าฝังร่างทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว เขาก็ออกเดินทางจากดวงดาวดวงนี้ทันที

เขากลับมายังจุดที่ซากมังกรตั้งอยู่ มองดูซากมังกรขนาดมหึมา แล้วอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มตื่นเต้นออกมา