บทที่ 294

บทที่ 294

"ได้จริงๆ งั้นเหรอ?"

ซุนจิ้งฟ่านชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความไม่มั่นใจนัก

อันที่จริงเขาก็เตรียมใจยอมแพ้ไปแล้วด้วยซ้ำ

เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งจะพังเวทีประลองไปหนึ่งแห่ง ถ้าแม่ของเขายังอยู่ จะต้องด่าว่าเขาไม่อนุญาตให้ทำลายข้าวของอีกแน่ๆ

"ได้สิ!" จางผิงเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้ม

เขากวักมือเรียกซุนจิ้งฟ่านพลางส่งยิ้มอ่อนโยนแล้วเอ่ยว่า "มาเลย ดึงเอาพลังทั้งหมดของเธอออกมา เอาชนะผมให้ได้!"

"อ๋อๆ งั้นผมไปแล้วนะ!" ซุนจิ้งฟ่านพยักหน้ารับอย่างซื่อบื้อ จากนั้นก็หลับตาปี๋ แล้วคำรามพุ่งเข้าใส่จางผิง

รอบนี้จางผิงไม่ได้หลบหลีก เขาใช้พลังจิตตรึงร่างของตัวเองไว้ จากนั้นยกมือข้างหนึ่งขึ้น ในจังหวะที่ซุนจิ้งฟ่านพุ่งกระแทกเข้ามา มือของเขาก็ทาบลงบนแขนของซุนจิ้งฟ่านพอดี

เพียะ!