บทที่ 267

บทที่ 267

จิ้งจอกเทียนฉางตัวหนึ่งลากซากศพมนุษย์เดินอยู่บนถนน มันหันมองรอบด้านเป็นระยะ

หน้าผากของมันแปะด้วยหนังมนุษย์เก่า ๆ แผ่นหนึ่ง เนื่องจากหนังมนุษย์นั้นขาดวิ่นจนเกินไป จึงปรากฏรูพรุนมากมาย มันมองลอดผ่านรูพรุนเหล่านั้นเพื่อสังเกตการณ์รอบด้าน

"มีกลิ่นของมนุษย์"

มันวางซากศพในมือลงบนพื้น หางยกกระดกขึ้นช้า ๆ จมูกสูดดมกลิ่นในอากาศอย่างต่อเนื่อง

บริเวณหัวมุมถนนด้านหน้า

จางผิงกำลังเดินตรงไปข้างหน้า สายตาจับจ้องไปยังหอกุ่ยที่อยู่ทางซ้ายมือด้านหน้า

พลังจิตเคลื่อนวัตถุของเขาก็เบี่ยงเบนไปทางซ้ายตามไปด้วยเช่นกัน ดังนั้นจึงไม่ทันสังเกตเห็นว่าทางด้านขวามีจิ้งจอกเทียนฉางอยู่ตัวหนึ่ง

ทว่าในจังหวะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีแขนข้างหนึ่งดึงเสื้อของเขาไว้ กระชากตัวเขาเข้าไปในตรอกซอกซอยที่แคบกว่า พร้อมกับมีมือข้างหนึ่งปิดปากเขาไว้ในเวลาเดียวกัน