บทที่ 264

บทที่ 264

จางผิงในตอนนี้มีความขลาดเขินอยู่เล็กน้อย

เอาเถอะ

ความขลาดเขินก็คือความขลาดเขิน

ไม่มีการแบ่งแยกออกเป็นความขลาดเขินมากหรือน้อย

สรุปก็คือ ในตอนนี้จางผิงรู้สึกขลาดเขินขึ้นมาจริง ๆ

เขามองไปยังราชาแห่งหมอกมรณะ แล้วเอ่ยถามด้วยความกังวลว่า "มันจะไม่ตีผมใช่ไหม?"

"ไม่หรอก!" ราชาแห่งหมอกมรณะตอบกลับ

จางผิงมองราชาแห่งหมอกมรณะ ราชาแห่งหมอกมรณะจึงกล่าวเสริมขึ้นมาว่า "ไม่ตีมัน มันก็ไม่ตีคุณ"

"ก็ได้ งั้นผมไป!"