บทที่ 246

บทที่ 246

"งอกเงย!"

"งอกเงย!"

"งอกเงย!"

ทันใดนั้น เมล็ดพันธุ์เพาะเลี้ยงที่ยังไม่ทันได้ทำลายหลักฐานบนพื้นดินก็ส่งเสียงดังขึ้นมาทีละเมล็ด

ทว่าเสียงเหล่านี้ คนอื่นกลับไม่ได้ยิน มีเพียงจางผิงที่เนื่องจากมีความสามารถสื่อสารกับสรรพสิ่ง จึงสามารถได้ยินเสียงของพวกมัน

อันที่จริงมีหลายสิ่งหลายอย่างกำลังส่งเสียงพูด เพียงแต่ส่วนใหญ่ที่พูดล้วนเป็นเรื่องไร้สาระไม่มีแก่นสาร

ยกตัวอย่างเช่นพื้นดินที่จะพูดว่า: "ตุบ ๆ, ตุบ ๆ, ตุบ ๆ!"

ต่อให้ความสามารถของจางผิงจะแปลคำพูดของพื้นดินออกมาได้ ก็ยังคงเป็นคำว่า 'ตุบ ๆ' อยู่ดี ไม่มีวามหมายอะไรเลยแม้แต่น้อย

ดังนั้นเสียงส่วนใหญ่ จางผิงจึงมองว่าเป็นเสียงรบกวนและไม่ใส่ใจ