บทที่ 202

บทที่ 202

ความเหลื่อมล้ำระหว่างคนรวยกับคนจนในเมืองหมิงจูนั้นสูงมาก โดยเฉพาะองค์กรใหญ่ทั้งสามแห่งที่มีฐานะร่ำรวยและใจถึงเป็นอย่างยิ่ง

ตัวหอกุ่ยเองเดิมทีเป็นเพียงอาคารหลังเล็กสูงสี่ชั้น หากนับชั้นใต้ดินด้วยก็เป็นเพียงห้าชั้นเท่านั้น แต่พื้นที่ใช้สอยกลับกว้างขวางมาก ไม่เพียงแต่ตัวอาคารจะถูกสร้างขึ้นราวกับอยู่ในสวนสาธารณะขนาดเล็ก รอบด้านรายล้อมไปด้วยต้นไม้เขียวขจี บรรยากาศเงียบสงบและร่มรื่น ทว่าทางด้านหลังยังมีทะเลสาบขนาดเล็กอีกด้วย เมื่อข้ามทะเลสาบไปแล้วยังมีลานประลองสองแห่งที่ใช้สำหรับประลองฝีมือ รวมถึงห้องฝึกซ้อมที่มีพื้นที่กว้างขวางเทียบเท่ากับสนามฟุตบอลสามสนามรวมกัน

"รวยแล้ว รวยแล้ว ที่นี่เป็นของเราจริง ๆ งั้นเหรอ?" จางโส่วจงเดินอยู่บนทางเดินโรยกรวดขนาดเล็ก พลางมองหอกุ่ยด้วยความตื่นเต้น