บทที่ 191

บทที่ 191

ห้องนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!

เมื่อผ่านไปช่วงเวลาหนึ่ง จางผิงก็อดไม่ได้ที่จะถอนตัวจากการสืบทอด ต้องพักอยู่ครู่ใหญ่จึงจะเข้าไปใหม่อีกครั้ง

ด้วยการเข้าออกสลับไปมาเช่นนี้เรื่อยๆ เขาก็ไม่อาจคำนวณได้แล้วว่าสุลีอยู่ในห้องที่ว่างเปล่าแห่งนี้เป็นเวลานานเท่าใด

สุลีดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องกินหรือดื่ม เพียงแค่ขัดสมาธิอยู่กลางห้องอย่างบริสุทธิ์ ทั่วทั้งร่างราวนักบวชเฒ่าเข้าฌาน นิ่งสงบดั่งขุนเขา

"นั่งนิ่งเช่นนี้ สามารถกลายเป็นขั้นมหาจักรพรรดิได้จริงๆ หรือ?"

จางผิงไม่อาจเข้าใจได้ อีกทั้งเขายังรู้สึกว่าสุลีที่อยู่ตรงหน้ากับสุลีที่ตนเองเคยพบเจอ เป็นคนละคนกันอย่างสิ้นเชิง

เนื่องจากตอนนี้เขาคือสุลี เขวจึงสามารถสัมผัสได้ถึงจิตใจของสุลี ทว่าปัญหาคือสุลีคล้ายกับกำลังหลับใหล และในใจก็ว่างเปล่าไร้ซึ่งสิ่งใด