บทที่ 146

บทที่ 146

ทะเลทรายแมงป่องเพลิง จางโส่วจงสวมหมวกกันแดด ในมือถือปืนกลกระบอกหนึ่ง กำลังสาดกระสุนใส่รอบด้านอย่างบ้าคลั่ง

ฝูงแมงป่องเพลิงที่หนาแน่นราวกับฝูงปลาปิรันยาได้กลิ่นคาวเลือดต่างพากันมารวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง ภายใต้การกวาดล้างของกระสุน แมงป่องเพลิงจำนวนนับไม่ถ้วนถูกฆ่าตาย แต่ก็มีแมงป่องเพลิงจำนวนมากกว่าเดิมปรากฏตัวขึ้นอีก

โชคดีที่ความเร็วในการเคลื่อนที่ของแมงป่องเพลิงไม่ได้รวดเร็วนัก ไม่อย่างนั้นหากแมงป่องเพลิงทั้งหมดดาหน้าเข้ามาพร้อมกัน เขาก็คงรับไว้ไม่ไหวจริง ๆ

ถึงกระนั้นก็ตาม เขากลับมีความรู้สึกไร้แรง อากาศที่แห้งแล้งและอุณหภูมิที่ร้อนระอุ ทำให้เขาแค่ต่อสู้เพียงครู่เดียวก็คอแห้งผากไปหมดแล้ว

หากยื้อเวลาต่อไปแบบนี้ เขาต้องถูกแมงป่องเพลิงกินอย่างแน่นอน