บทที่ 139

บทที่ 139

ชั่วพริบตาเดียว เต่าดำไล่จันทร์ก็ปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางป่ากกแห่งหนึ่ง เหล่าผู้คนที่อยู่บนกระดองเต่าต่างสังเกตเห็นว่าอุณหภูมิรอบตัวกำลังลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว

ภายใต้พลังเต็มพิกัดของนกเรือรบเหน็บหนาว พื้นที่บึงแห่งนี้ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง หากนกเรือรบเหน็บหนาวไม่ยอมเลิกราและยังคงไล่ล่าเต่าดำไล่จันทร์ต่อไป เกรงว่าสุดท้ายแล้วพวกเขาก็คงมีทางเลือกเดียวคือต้องเปิดฉากสู้ตายกับนกเรือรบเหน็บหนาว

"ทำยังไงดี ดูท่าทางมันไม่คิดจะปล่อยเต่าดำไล่จันทร์ไปจริงๆ ซะด้วย"

เฉิงเสว่เจี๋ยรู้สึกว่าแขนของตัวเองเริ่มมีขนลุกชันขึ้นมา เธออดไม่ได้ที่จะลูบแขนทั้งสองข้างด้วยความรู้สึกกังวลเล็กน้อย

"สู้เก็บเต่าดำไล่จันทร์เข้าไปในอัญมณีสัญญา-คลัง แล้วเปลี่ยนมาให้อาต้าพาไปแทนดีไหม?" เจ้าเหยียนหู่เสนอขึ้น