บทที่ 134

บทที่ 134

"อึก!"

จางโส่วจงอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงไปอึกหนึ่ง

เขากล่าวด้วยความหวาดกลัวเล็กน้อยว่า "อาผิง นาย……ตอนนี้ดูน่ากลัวนิดหน่อย ไม่ค่อยเหมือน……สิ่งที่อยู่บนโลกมนุษย์เลย"

"ฉันถามนายต่างหากว่า ฉันหล่อไหม?" จางผิงกลั้นยิ้ม มองจางโส่วจงแล้วพูดซ้ำอีกครั้ง

จางโส่วจงพยักหน้าแล้วกล่าวว่า "อืม หล่อ หล่อมาก หล่อจนไม่ค่อยเหมือนมนุษย์แล้ว"

เขาลุกขึ้นจากพื้นอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปหยิกแก้มของจางผิง จากนั้นก็อุ้มจางผิงขึ้นมาชั่งน้ำหนักคร่าว ๆ แล้วกล่าวอย่างตกใจว่า "นายคือจางผิงจริง ๆ เหรอ? สัมผัสแปลก ๆ แถมน้ำหนักยังเบาลงด้วย"

"นายยังรู้สัมผัสของฉันด้วยเหรอ?" จางผิงถามอย่างตกใจ

หรือว่าเจ้าอ้วนคนนี้คิดไม่ซื่อกับเขามาโดยตลอด?